Ana María Matute

Hai escritoras que escriben ben. Outras que emocionan. E despois está Ana María Matute, que che abre un buraco no peito e cho enche de sombras, nenos, monstros e realidades que doeron sempre.

Esta chapa é unha homenaxe á súa escrita valente, aos seus contos escuros e líricos, á súa forma de mirar o mundo con ollos de nena e corazón de muller lúcida. Matute fixo da fantasía un refuxio e unha trinchera, onde se podía falar do trauma, da guerra, do esquecemento ou da perda sen deixar de soñar.

Perfecta para docentes, lectoras empedernidas ou para quen sabe que a literatura non é só evasión, senón resistencia.