Carpe tardeum

Os romanos deixáronnos o Carpe Diem.

Nós decidimos poñelo ao día.

Porque o día está moi ben. A noite tamén ten o seu encanto. Pero hai unha franxa horaria que merecía un lema propio: esa na que saes tomar un viño, unha cervexa ou un café "só un momento" e, cando ergues a cabeza, xa hai quen pregunta onde se vai cear.

Iso é o Carpe Tardeum.

Non hai que madrugar nin quedar ata o peche. É o territorio perfecto para quen xa non ten idade de rematar ás tantas... pero tampouco pensa renunciar a unha boa conversa arredor dunha mesa.

Esta chapa é para esa xente que domina a arte de estirar a tarde con elegancia. Para quen sempre coñece unha terraza máis. Para quen di "marcho nun intre" e desaparece media tarde.

E, total, soa bastante máis culto dicir Carpe Tardeum.