Exilio

Porque hai versos que non necesitan contexto para doer. Nin explicación para quedar.
«Porque nuestro es el exilio», escribiu Valente. E, con só esas palabras, deixounos sen chan.

Este verso breve —“Porque nuestro es el exilio”— pertence a un dos poemas máis contundentes de José Ángel Valente. Lonxe de usar o exilio como lugar de nostalxia, o poeta convérteo en territorio ético e político: un espazo de resistencia fronte á linguaxe baleira, a complacencia e o poder.

No poema, Valente non idealiza o exilio, pero si o asume como un lugar propio, como unha forma de estar no mundo que non se somete ao discurso dominante.

Esta chapa recolle a voz que non quere ser domesticada, a palabra que fuxe da consigna e da tribuna. Unha peza pequena que encerra unha ferida lúcida, tan actual como necesaria.